Verhaal van Silvia

"Ook als je geen echt thuis hebt, kun je je ergens thuis voelen."

"Ik ben van vroeger uit wel twintig keer verhuisd. Mijn man grapt weleens dat hij soms niet wist waar hij die dag moest gaan vrijen. Ik bezit ook helemaal geen spullen van vroeger. Het maakt me daarom niet zoveel uit waar ik woon. Ik heb genoeg aan mijn kussen en mijn man.

Een echt thuis waar ik me aan hechtte heb ik nooit gehad, maar een tweede thuis wel: Oostenrijk. 35 jaar lang hadden we een vaste caravanplek op een Nederlandse gezinscamping in Nassereith. We kenden er bijna iedereen. Veel gasten kwamen hier uit

de buurt. Elk moment dat we vrij waren, reden we er naartoe. Zaterdags heen en de volgende dag terug was voor ons heel normaal.

De laatste keer was in 2021. Sindsdien mogen mijn man en ik niet meer rijden. Maar met carnaval komen er altijd wel een paar bekenden onze kant op. Onze kinderen spreken ook nog steeds regelmatig af met de vrienden die ze daar maakten. En hun kinderen spelen nu ook weer met elkaar. Als we de staatsloterij winnen, zouden mijn man en ik onmiddellijk naar Oostenrijk gaan."