The Last Chapter
Verhaal van Mariet
"Neem geen genoegen met minder. Een beetje lef kan veel moois opbrengen."
"Toen ik ging werken, had ik direct mijn droombaan te pakken: verkoopster in een modewinkel. En nog in een dure zaak ook: Modehuis Peeters in de Rechtestraat in Eindhoven. Maar het was minder romantisch dan ik dacht. Als vierde verkoopster mocht
ik pas een klant bedienen als de eerste, tweede en derde verkoopster bezet waren. Ik kwam niet veel aan de beurt. Bovendien moest ik in mijn pauzes naar kennissen fietsen om daar mijn boterhammen te eten. Ik mocht niet middageten op het werk, maar de magazijnmeester wel. Dat vond ik stom.
Voor mij was de maat vol toen ik steeds vaker boven de winkel, waar de eigenaren woonden, het wasgoed van het gezin moest strijken. Dat vond ik niet kloppen. Toen heb ik ontslag genomen.
Daarna was ik jarenlang met veel plezier administratief medewerker bij de Etos. Mijn laatste baan was bij Brabantia. Ik gaf in de fabriek rondleidingen aan damesclubjes en klassen van de ambachtsschool. Die liet ik zien hoe blikopeners, rechauds en andere
spullen gemaakt werden. Ook daar had ik het ontzettend naar mijn zin.
Ik ben zo blij dat ik destijds de eer aan mezelf heb gehouden en mijn droom heb durven loslaten. Anders had ik nooit zo'n leuke banen gehad."
