Verhaal van Janny

"Trek je niets aan van mensen die jaloers zijn."

In tegenstelling tot veel andere kinderen vroeger, mocht ik van mijn ouders doorleren na de basisschool. Ik was van plan om naar de mulo te gaan. Maar dat veranderde toen ik rond mijn zestiende een baantje kreeg bij de Metaalcompagnie Brabant in Eindhoven. Ik voelde me er nuttig en het ging me goed af. Ik moest er niet aan denken om verder te

leren, hoe mijn moeder me ook aanspoorde.

Bij de MCB werkte ik hard om hogerop te komen. Dat leverde soms scheve blikken op van de andere meiden, maar daar trok ik me niks van aan. Ik begon op de administratie en werkte me op van de telefooncentrale naar de telex. Uiteindelijk werd ik degene die de loonzakjes vulde.

Acht jaar nadat ik in dienst kwam, werd ik zwanger. Als je indertijd kinderen kreeg, moest je toestemming aan je baas vragen om door te werken. Mijn directeuren vonden het geen enkel probleem. Ze boden zelfs een van de vergaderruimtes aan. Die mocht ik inrichten als kinderkamer, zodat ik de kleine mee kon nemen. Toen bleek dat ik een tweeling kreeg, besloot ik toch maar te stoppen met werken. Mijn carrière heb ik niet meer opgepakt. Voor de kindjes zorgen was evengoed een hele baan."