Verhaal van Jan

"Zonder dat je het doorhebt, kan iemand toch gesteld zijn op iets wat jij doet."

"Toen ik trouwde ging ik uit huis, maar elke zondagochtend keerde ik terug naar mijn ouders. Dan praatte mijn moeder me bij over alles wat er gaande was in Aalst. Mijn vader zat er altijd bij, zonder deel te nemen aan het gesprek. Toen mijn moeder overleed, wilde ik stoppen met mijn bezoekjes. Tot mijn vader verdrietig vroeg: "Nu kom je zeker niet

meer op zondag? Ik wist niet wat ik hoorde. Ik dacht echt dat die man daar geen behoefte aan had. De traditie heb ik daarom voortgezet. En wat ik zo mooi vind: mijn vader nam mijn moeders rol over. Vanaf toen was hij het die me op de hoogte hield van het reilen en zeilen in het dorp. Wat kun je je toch in iemand vergissen, hè? Dat blijft me altijd bij."