Verhaal van Harry

“Als het donker is, kun je in de verte altijd nog het licht zien. Probeer daar naartoe te gaan.”

Harry kende als kind een bewogen jeugd. Hij maakte de Tweede Wereldoorlog mee en woonde bij gastgezinnen. Op de lagere school ontdekte hij zijn talent én plezier voor het schrijven van verhalen. Dit was zijn uitlaatklep om moeilijke ervaringen een plek te geven.



Inmiddels woont hij bij Petruspark. Hier woont hij samen met zijn vrouw met dementie waarvoor hij mantelzorger is. En zijn passie voor het schrijven? Die is er nog steeds. Zo staat hij regelmatig op het podium om zijn verhalen te delen. Dit doet hij met de Trotse Kameraden, een theaterproject waarin ouderen met hun familie, vrijwilligers en zorgmedewerkers samen op het podium staan. Zo laten zij zien dat je op elke leeftijd mee kunt doen, van betekenis bent en nieuwe talenten kunt ontdekken.